دلم سالیست تنها شده .... سایه ی غم به دلم باز شده
تک سال است لَبَم زِ خنده خشکیده .... کوله بارِ تک سال ِ رَهـَم هر دَم لرزیده
خاطرات شیرین،هردم سوزان .... دل ِ غم آلوده ام هر شب اشک ریزان
عِطر خوشبوی دلم سالیست بی بو .... رَهِ قلمم حالیست بی فروغ و نور
خانه ی ِ دلم عمری بود شادان رنگ .... وحال سخت و سالیست سنگ
چه ازین دل سوت و کور گویم .... که عمری بود هیچ نیامده بود سویم
هردَم دِلم بُغ آلود ست و گریان .... چه کردند که حالم این گونه زار است...
به هر سو میروم رنگ غم است .... هیچ رویی شاد و کار ساز نیست
بی گمان با غم سرو دلم سوزان ست .... دل من یاد ِ خاطرات غمگین ِ تواست.
سرو دلم روزی داشت چو دریا قامت .... اما حال سوزان سوت و کورست با یادت
چه کردی مرا که این گونه اشک وارم .... چه کردی که هردم بیتابیِ غم دارم
ازپس ِ اشک ها دیگرنفسی نیست .... بدین معناکه هیچ جا جایم نیست
هرجا و زمانی برایم بُغ آلود ست .... به تنم تن و جامه اسوده نیست
جامه نو برای تواست که هردم رنگارنگی .... هوای بُغ آلود نشانه ات است و ارمغان
هرچه ازتو گویم باز نفس هست .... ندانم این بدحالی تا کی سرپاست.
نظرات شما عزیزان:
sib909 

ساعت19:37---12 اسفند 1391
.gif)
.gif)
sib909 

ساعت19:36---12 اسفند 1391
.gif)
.gif)